Nihon ryōiki, tom I, opowieść 14

Sō, Shingyō o okuji shi, gempō o ete, kiji o shimesu en daijūyon

Opowieść czternasta, o tym jak mnich znał na pamięć i intonował Sutrę serca, a otrzymawszy za to odpłatę w tym życiu, dokonał niezwykłych rzeczy

Uczeń Śakjamuniego Gikaku wywodził się z Kudary. Kiedy jego kraj upadł, a było to w czasie panowania cesarzowej, która później osiadła w pałacu w Okamoto, przybył na nasz dwór i zamieszkał w świątyni Kudaradera w Naniwa. Mistrz miał wzrostu siedem shaku [ok. 210 cm], posiadał rozległą znajomość nauk buddyjskich, rozpamiętywał i intonował Sutrę serca mądrości.

W tym czasie, w tejże samej świątyni był mnich imieniem Egi, który pewnego razu wyszedł samotnie w środku nocy na zewnątrz. Następnie, gdy zajrzał do celi, zobaczył bijący blask i pomyślał, że to niezwykłe. Ukradkiem rozdarł papier w oknie i zajrzał: mistrz siedział we właściwej pozycji medytacyjnej i recytował sutrę. Blask bił z jego ust. Mnich zadziwił się i przestraszył, a następnego dnia ukorzył się i wyznał wszystko wobec całego zgromadzenia. Mistrz Kaku przemówił do uczniów w te słowa:

— Każdego wieczoru recytuję Sutrę serca sto razy. Kiedy wczoraj otworzyłem potem oczy, widziałem na wskroś przez cztery ściany celi i wyraźnie zobaczyłem ogród. Zrodziła się we mnie myśl, iż to naprawdę coś niebywałego. Wyszedłem z komnaty i chodziłem dookoła budynków klasztornych, a kiedy przyszedłem z powrotem, i ściany, i drzwi były zamknięte. Wobec tego, pozostając na zewnątrz znów zaintonowałem Sutrę serca, i tak jak poprzednio ściany otwarły się przede mną i mogłem przejść. Taka oto jest niezwykła moc Sutry serca mądrości.

Wysławiajmy więc, o dzieci Śakjamuniego, mówiąc: "To wielka sprawa!". Gdy człowiek słucha nauk ze wszystkich stron i sam je szerzy, zaś w swojej celi oddaje się recytacji sutr, serce swobodnie krąży i wszędzie dociera. To, co jest widoczne na powierzchni, w głębi jest pełne spokoju, jakże więc miałoby doznać poruszenia. [Zaś gdy choć raz wyrecytuje się Sutrę serca] ściany komnat otwierają się, bije blask.

(przekład własny z oryginału)

Strona główna Nihon ryōiki


(C) 1999 - 2005 Anna Zalewska
Ania