Shasekishū, czyli Zbiór piasku i kamyków

tom IX, opowieść 1
(Yonezawa-bon)

Shitto no kokoro naki hito no koto
O osobach, które w sercu nie mają zazdrości

Pewien dworzanin, wracając któregoś razu ze swojej wiejskiej rezydencji do stolicy, wziął ze soba kurtyzanę, i z drogi posłał przed sobą posłańca z taką wiadomością:
— Przywiozę ze sobą kogoś, więc może ci być przykro. Proszę, przenieś się gdzieś indziej.
Choć były to takie właśnie okrutne słowa, jego żona nie okazała żadnej niechęci.
— Pan powraca do stolicy w towarzystwie, więc proszę wszystko przygotować — i wydała szczegółowe polecenia.
Kazała uprzątnąć te przedmioty, których widok mógłby być niemiły, zaś przygotowała wszystko to, co mogłoby być potrzebne, i sama usunęła się.
Kiedy kurtyzana zorientowała się w tym wszystkim, ogromnie zdziwiła się i zmartwiła.
— Dowiedziałam się o szlachetnym zachowaniu pańskiej szanownej małżonki. Wiedząc o tym, jakże mogłabym zajmować jej dom. Toż to i moi święci patroni przestaliby się mną opiekować. Proszę, zechciej sprowadzić z powrotem swoją małżonkę, a mnie umieść w innymi miejscu i przywołuj od czasu do czasu — tak będzie właściwie, panie. Jakże mogłabym znieść choć dzień dłużej tak jak jest teraz… — To wszystko i więcej napisała w bardzo obszernym liście, a dworzanin przyznał jej rację. Zachowanie małżonki wydało mu się zachwycające i natychmiast po nią posłał.
Żona nie odpowiedziała wówczas na wiadomość, jednak pisał do niej wiele razy i wreszcie znów z nim zamieszkała. Kurtyzana także była osobą o wrażliwym sercu, więc wkrótce razem spędzały czas na rozrywkach i nie miały przed sobą nic do ukrycia. Jakże rzadkie są przykłady takich uczuć!

(przekład własny z oryginału)

Bibliografia

Tu Shasekishū


(C) 2002 - 2005 Anna Zalewska
Ania
Valid HTML 4.01!